ΠΡΟΣ: Πρωθυπουργό κ. Κυριάκο Μητσοτάκη
ΚΟΙΝ.: 1. Κόμματα Ελληνικού Κοινοβουλίου
2. Πρωτοβάθμιες Ενώσεις
ΘΕΜΑ: «Ο 13ος και 14ος μισθός δεν είναι πολυτέλεια, είναι εργασιακή αξιοπρέπεια».
Κύριε Πρωθυπουργέ, η πρόσφατη απόφαση 1201/2026 της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας έβαλε με νομικό
τρόπο μία τελεία στη δικαστική διεκδίκηση της επαναφοράς των δώρων στον Δημόσιο Τομέα, δεν έβαλε όμως τελεία στην πολιτική ευθύνη της υπόθεσης.
Το ΣτΕ έκρινε ότι η μη επαναφορά των επιδομάτων εορτών και αδείας δεν παραβιάζει, υπό τις σημερινές δημοσιονομικές συνθήκες, το Σύνταγμα ή το ευρωπαϊκό δίκαιο. Παράλληλα, έκρινε ότι δεν αποδείχθηκε πως η μη καταβολή τους θέτει σε κίνδυνο την αξιοπρεπή διαβίωση των δημοσίων υπαλλήλων.
Εδώ βρίσκεται η ουσία της θεσμικής μας παρέμβασης κατόπιν μίας ενδελεχής ανάγνωσης του σκεπτικού της απόφασης αυτής, διότι το ΣτΕ δεν είπε ότι τα δώρα δεν μπορούν να επανέλθουν, απεφάνθη ότι η Πολιτεία έχει τη δυνατότητα να επιλέξει.
Σήμερα, έπειτα από δεκατέσσερα χρόνια κατάργησης, η Κυβέρνηση καλείται να αποφασίσει αν θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει τα δώρα ως απειλή δημοσιονομικού εκτροχιασμού ή αν θα τα αντιμετωπίσει ως αυτό που πραγματικά είναι, μέρος του εισοδήματος και της αξιοπρεπούς διαβίωσης του εργαζόμενου.
Το Πυροσβεστικό Προσωπικό δεν ζητά προνόμια ούτε ειδική μεταχείριση, ζητά να αναγνωριστεί έμπρακτα η αξία της εργασίας του και η προσφορά του στην ελληνική κοινωνία.
Ο Πυροσβέστης εργάζεται εκεί που όλοι οι άλλοι απομακρύνονται. Ρίχνεται στη φωτιά όταν όλοι αναζητούν την έξοδο από αυτή. Είναι παρών στις πυρκαγιές, στις πλημμύρες, στις διασώσεις, στα τροχαία, στις φυσικές καταστροφές ως θεματοφύλακας της Πολιτείας και βασικός πυλώνας ασφάλειας και προστασίας της κοινωνίας.
Δυστυχώς, πολλές φορές πληρώνει αυτή την αποστολή με την ίδια του τη ζωή ή την υγεία του. Δεν μπορεί λοιπόν, η Πολιτεία να ζητά από τον Πυροσβέστη να δίνει τα πάντα και ταυτόχρονα να του λέει ότι δύο μισθοί τον χρόνο είναι «πολυτέλεια».
Υπάρχει ένα ακόμη ζήτημα που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Την ώρα που για τους δημοσίους υπαλλήλους επικαλούμαστε τη δημοσιονομική ευστάθεια ως λόγο μη επαναφοράς των δώρων, η ίδια Πολιτεία προχώρησε πρόσφατα σε σημαντικές μισθολογικές αναπροσαρμογές τόσο για την ανώτατη εκκλησιαστική ιεραρχία, με αυξήσεις που σε ορισμένες περιπτώσεις προσεγγίζουν το 90%, όσο και για εργαζομένους στην Προεδρία της Βουλής με τη θέσπιση επιδόματος ειδικών καθηκόντων.
Επ’ουδενί δεν πρόκειται για ζήτημα αντιπαράθεσης με την Εκκλησία ή οποιουσδήποτε άλλους εργαζόμενους. Είναι ζήτημα ισονομίας και πολιτικής προτεραιότητας.
Όταν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος για σημαντικές μισθολογικές παρεμβάσεις σε κατηγορίες εργαζομένων, τότε υπάρχει και
υποχρέωση της Πολιτείας για ισόνομο διαμερισμό των διαθέσιμων πόρων της.
Και εδώ τίθεται ένα απλό ερώτημα, γιατί να υπάρχει δυνατότητα για αυξήσεις σε κάποιους και όχι δυνατότητα για αυξήσεις, έστω με την επιστροφή των δώρων, σε όλους εκείνους που υπηρετούν καθημερινά το Δημόσιο;
Ο Πυροσβέστης δεν ζητά να πάρει περισσότερα από όσα δικαιούται. Ζητά να πάρει πίσω αυτά που του στέρησαν.
Τον 13ο και 14ο μισθό δεν τους κατάργησε ο Πυροσβέστης αλλά τους απώλεσε μαζί με χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους μέσα στην οικονομική κρίση και στο όνομα της δημοσιονομικής σταθερότητας, βάζοντας πλάτη σε αυτές τις δύσκολες στιγμές που βίωσε η πατρίδα μας με τις γνωστές σε όλους μας συνέπειες.
Έπειτα από δεκατέσσερα χρόνια, η χώρα δεν είναι η Ελλάδα του 2012. Η οικονομία έχει αλλάξει. Τα δημοσιονομικά δεδομένα έχουν αλλάξει. Οι δυνατότητες της χώρας έχουν αλλάξει. Αυτό που δεν μπορεί να αλλάξει είναι η ανάγκη του εργαζόμενου να ζει με αξιοπρέπεια. Και ειδικά για τον Πυροσβέστη, η αξιοπρεπής διαβίωση δεν είναι απλώς ένας οικονομικός δείκτης αλλά είναι προϋπόθεση για να μπορεί να ανταποκρίνεται με ασφάλεια και αποτελεσματικότητα σε ένα επάγγελμα υψηλής επικινδυνότητας.
Κύριε Πρωθυπουργέ, η απόφαση του ΣτΕ κλείνει έναν δικαστικό δρόμο, δεν κλείνει όμως τον πολιτικό.
Η ΠΟΕΥΠΣ σας καλεί να αναλάβετε την πολιτική πρωτοβουλία, ανοίγοντας τον διάλογο, αξιοποιώντας κατάλληλα τον δημοσιονομικό χώρο, προχωρώντας σε ένα συγκεκριμένο και ρεαλιστικό σχέδιο επαναφοράς του 13ου και 14ου μισθού στον Δημόσιο Τομέα, έστω και σταδιακά.
Διότι στο τέλος της ημέρας η Πολιτεία δεν κρίνεται μόνο από το τι μπορεί να κάνει, κρίνεται και από το τι επιλέγει να κάνει και πως τελικά το κάνει.
Η ΠΟΕΥΠΣ θα συνεχίσει να διεκδικεί για τον Πυροσβέστη, για την οικογένειά του, για την αξιοπρέπειά του.
Γιατί τα δώρα δεν είναι χάρη, δεν είναι επίδομα, δεν είναι προνόμιο, είναι μέρος της αξίας της εργασίας μας και αυτή την αξία δεν θα πάψουμε ποτέ να τη διεκδικούμε!
